دانشگاه اصفهان revue des études de la langue française 2008-6571 13 1 2021 07 01 شوخ طبعی و استهزاء: جنیه های زبانشناسی و روانشناختی. بازخوانش رمان کجا داریم می‌ریم بابا؟ شوخ طبعی و استهزاء: جنیه های زبانشناسی و روانشناختی. بازخوانش رمان کجا داریم می‌ریم بابا؟ 1 14 26139 10.22108/relf.2021.129075.1161 FR شراره چاوشیان استادیار زبان و ادبیات فرانسه، گروه فرانسه، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران 0000-0003-4605-8278 ناهید جلیلی مرند دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، گروه فرانسه، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Journal Article 2021 06 10 این مقاله به مطالعه تحلیلی زندگی نامه پدر دو پسری که از معلولیت ذهنی رنج می برند می پردازد. نویسنده رمان کجا داریم میریم بابا؟ (2008)، ژان لوئی فورنیه، به شوخ طبعی و استهزاء پناه می برد تا واقعیت تلخی که هر لحظه با آن روبروست را تاب آورد و با رفت و برگشتی بی وقفه میان واقعیت و خیال از دنیای خود و فرزندانش سخن بگوید. آنچه که بر تلخی این نوع زندگی می افزاید رفتارها وعکس العمل های مردم است: ترحم، تمسخر، تحقیر و دورویی. در این پژوهش سعی داریم پاسخی برای این سئوال بیابیم: شوخ طبعی و استهزاء می توانند دارو و مرهمی برای چنین شرایط دشواری باشند؟ در این راستا، علاوه بر گزیده هایی از کتاب که گویای جنبه های مختلف زندگی این پدر و فرزندان معلولش بوده و حاکی از لحظات بسیار حساس و حتی غیر قابل تحمل است، به تعاریف زبانشناسان از این دو عنصر زبانی، شوخ طبعی و استهزاء، همچنین مطالعات روانکاوان در این زمینه مراجعه کرده ایم تا ببینیم که آیا معرفی طنز گونه این زندگی یعنی به استهزاء گرفتن خود و دیگران می تواند به عنوان ساز و کارهای دفاعی به کمک این پدر بیایند تا شاید این شرایط را راحت ترتحمل کند. این مقاله به مطالعه تحلیلی زندگی نامه پدر دو پسری که از معلولیت ذهنی رنج می برند می پردازد. نویسنده رمان کجا داریم میریم بابا؟ (2008)، ژان لوئی فورنیه، به شوخ طبعی و استهزاء پناه می برد تا واقعیت تلخی که هر لحظه با آن روبروست را تاب آورد و با رفت و برگشتی بی وقفه میان واقعیت و خیال از دنیای خود و فرزندانش سخن بگوید. آنچه که بر تلخی این نوع زندگی می افزاید رفتارها وعکس العمل های مردم است: ترحم، تمسخر، تحقیر و دورویی. در این پژوهش سعی داریم پاسخی برای این سئوال بیابیم: شوخ طبعی و استهزاء می توانند دارو و مرهمی برای چنین شرایط دشواری باشند؟ در این راستا، علاوه بر گزیده هایی از کتاب که گویای جنبه های مختلف زندگی این پدر و فرزندان معلولش بوده و حاکی از لحظات بسیار حساس و حتی غیر قابل تحمل است، به تعاریف زبانشناسان از این دو عنصر زبانی، شوخ طبعی و استهزاء، همچنین مطالعات روانکاوان در این زمینه مراجعه کرده ایم تا ببینیم که آیا معرفی طنز گونه این زندگی یعنی به استهزاء گرفتن خود و دیگران می تواند به عنوان ساز و کارهای دفاعی به کمک این پدر بیایند تا شاید این شرایط را راحت ترتحمل کند. https://relf.ui.ac.ir/article_26139_717979557391468a5862385c115b12f1.pdf