دانشگاه اصفهان revue des études de la langue française 2008-6571 13 1 2021 07 01 گفتمان تنش‌آلود در بازگشت به برهوت و روبرتو زوکوی برنار-ماری کُلتِس گفتمان تنش‌آلود در بازگشت به برهوت و روبرتو زوکوی برنار-ماری کُلتِس 79 96 26358 10.22108/relf.2022.131595.1178 FR محمد محمدی‌آغداش استادیار زبان و ادبیات فرانسه، گروه زبان فرانسه، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2021 11 22 تخیل ادبی بی‌نظیرِ برنار-ماری کُلتِس، نمایش‌نامه‌‌نویس برجسته در دهۀ هشتاد قرن بیستم میلادی، در پیشگاه منتقدین ادبی معاصر فرانسوی‌‌زبان به بوطیقای تنش و خشونت شهره شده است. اصالت اندیشۀ گفتمانی-استدلالیِ این نویسندۀ جوان، متأثر از نبوغ فراوان او در اولویت‌‌بخشیدن به اصل صدا و کلام پرسوناژهاست که بدین طریق مضمون فلسفی پوچیِ سرنوشت بشر را روی صحنۀ نمایش می‌برد. آنچه بیش از همه در ادبیات نمایشی کلتس جلب توجه می‌‌کند، این است که او توانسته است به شکل استعاری، در آثار خود به نحو شگفت‌‌‌انگیزی کیفیت رفتارهای خشونت‌آمیزِ متقابل انسان‌‌ها (پرسوناژها) که برپایۀ قدرت و زورگویی شکل گرفته است را تجسم بخشد؛ بر این اساس پرسوناژهای او در رفتارهای زبانی خود از هیچ قانون یا منطق کلامی پیروی نمی‌‌کنند و مدام درحال بگومگو و مشاجره هستند؛ البته این تنش اغلب از سطح زبان فراتر می‌‌رود و به برخورد فیزیکی در حد مرگ منتهی می‌شود. شایان ذکر است، به نقل از خود کُلتِس (1999 : 109)، نمایش‌نامه‌های او آیینۀ تمام‌نمای زندگی به اصطلاح مدرن ما انسان‌‌ها هستند. در این نوشتار، زبان‌شناختیِ زمینۀ پیدایش گفتار تنش‌آلود از ورای دیالوگ‌های پرسوناژهای کلتس در دو نمایش‎نامۀ مهم <em>بازگشت به برهوت</em> و <em>روبرتو زوکو‌</em> مطالعه و تحلیل خواهد شد. تخیل ادبی بی‌نظیرِ برنار-ماری کُلتِس، نمایش‌نامه‌‌نویس برجسته در دهۀ هشتاد قرن بیستم میلادی، در پیشگاه منتقدین ادبی معاصر فرانسوی‌‌زبان به بوطیقای تنش و خشونت شهره شده است. اصالت اندیشۀ گفتمانی-استدلالیِ این نویسندۀ جوان، متأثر از نبوغ فراوان او در اولویت‌‌بخشیدن به اصل صدا و کلام پرسوناژهاست که بدین طریق مضمون فلسفی پوچیِ سرنوشت بشر را روی صحنۀ نمایش می‌برد. آنچه بیش از همه در ادبیات نمایشی کلتس جلب توجه می‌‌کند، این است که او توانسته است به شکل استعاری، در آثار خود به نحو شگفت‌‌‌انگیزی کیفیت رفتارهای خشونت‌آمیزِ متقابل انسان‌‌ها (پرسوناژها) که برپایۀ قدرت و زورگویی شکل گرفته است را تجسم بخشد؛ بر این اساس پرسوناژهای او در رفتارهای زبانی خود از هیچ قانون یا منطق کلامی پیروی نمی‌‌کنند و مدام درحال بگومگو و مشاجره هستند؛ البته این تنش اغلب از سطح زبان فراتر می‌‌رود و به برخورد فیزیکی در حد مرگ منتهی می‌شود. شایان ذکر است، به نقل از خود کُلتِس (1999 : 109)، نمایش‌نامه‌های او آیینۀ تمام‌نمای زندگی به اصطلاح مدرن ما انسان‌‌ها هستند. در این نوشتار، زبان‌شناختیِ زمینۀ پیدایش گفتار تنش‌آلود از ورای دیالوگ‌های پرسوناژهای کلتس در دو نمایش‎نامۀ مهم <em>بازگشت به برهوت</em> و <em>روبرتو زوکو‌</em> مطالعه و تحلیل خواهد شد. https://relf.ui.ac.ir/article_26358_3a15d7e49c7e4cc30d63a78a6bb2d131.pdf