دانشگاه اصفهان revue des études de la langue française 2008-6571 13 1 2021 07 01 دگردیسی فراماهیتی من و تمایز هویت روایی در نوشتار آنی ارنو دگردیسی فراماهیتی من و تمایز هویت روایی در نوشتار آنی ارنو 97 114 26505 10.22108/relf.2022.132158.1183 FR محمد کیانی دوست استادیار زبان و ادبیات فرانسه، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، خراسان رضوی، ایران Journal Article 2022 01 03 آثار آنی ارنو نمونۀ‌ بارز اتوبیوگرافی معاصر را ارائه می‌دهد. در این آثار، حتی با اینکه من نویسنده، راوی و شخصیت اصلی یکی هستند، این یک «من» فراشخصی است و چندین هویت را در بر می‌گیرد. در واقع، آنی ارنو ازطریق روایت داستان زندگی پدر و مادر خود و به‌‌واسطۀ فرمول معروف «من دیگری هستم» تلاش می‌کند ناپذیرفتنی‌ها را تقبیح و بیان‌نشده‌ها را بیان کند؛ از این روی انکار ریشه‌های فرهنگی، بومی‌‌سازی و دگردیسی ازجمله کلیدواژه‌های نوشته‌های وی است. نویسنده برای فرار از بیان مستقیم «خود»، مسیر زندگی والدینش و تحولی را که این زندگی مشقت‌‌بار در گذر زمان متحمل شده بود با جزئیات توصیف می‌کند تا به‌‌واسطۀ آن و با استفاده از نوشتار سپید (نوشتار ساده و خنثی) به تبیین و تعریف موقعیت «خود» و دگردیسی «من» برسد.<br />پژوهش حاضر به‌‌طور عمده بر راهبردهایی متمرکز است که نویسنده برای تحکیم یا تضعیف رابطۀ بین خود و دیگران به کار گرفته است تا به نوعی به نظام‌سازی متمایز بیان خود دست یابد؛ بدین منظور سبک نوشتاری اتخاذشده توسط نویسنده، نام آثار، شبکۀ بینامتنی آثار، اظهارات نویسنده، پیشینه و اهداف او همگی در زمرۀ عناصر محوری برای درک عمق و پیچیدگی رابطۀ بین من و دیگران است. آثار آنی ارنو نمونۀ‌ بارز اتوبیوگرافی معاصر را ارائه می‌دهد. در این آثار، حتی با اینکه من نویسنده، راوی و شخصیت اصلی یکی هستند، این یک «من» فراشخصی است و چندین هویت را در بر می‌گیرد. در واقع، آنی ارنو ازطریق روایت داستان زندگی پدر و مادر خود و به‌‌واسطۀ فرمول معروف «من دیگری هستم» تلاش می‌کند ناپذیرفتنی‌ها را تقبیح و بیان‌نشده‌ها را بیان کند؛ از این روی انکار ریشه‌های فرهنگی، بومی‌‌سازی و دگردیسی ازجمله کلیدواژه‌های نوشته‌های وی است. نویسنده برای فرار از بیان مستقیم «خود»، مسیر زندگی والدینش و تحولی را که این زندگی مشقت‌‌بار در گذر زمان متحمل شده بود با جزئیات توصیف می‌کند تا به‌‌واسطۀ آن و با استفاده از نوشتار سپید (نوشتار ساده و خنثی) به تبیین و تعریف موقعیت «خود» و دگردیسی «من» برسد.<br />پژوهش حاضر به‌‌طور عمده بر راهبردهایی متمرکز است که نویسنده برای تحکیم یا تضعیف رابطۀ بین خود و دیگران به کار گرفته است تا به نوعی به نظام‌سازی متمایز بیان خود دست یابد؛ بدین منظور سبک نوشتاری اتخاذشده توسط نویسنده، نام آثار، شبکۀ بینامتنی آثار، اظهارات نویسنده، پیشینه و اهداف او همگی در زمرۀ عناصر محوری برای درک عمق و پیچیدگی رابطۀ بین من و دیگران است. https://relf.ui.ac.ir/article_26505_286df5c2750efbd489fddf3e203dbc70.pdf