Université d’Isfahan Revue des Études de la Langue Française 2008-6571 13 2 2021 12 01 مطالعۀ روایت‌‌شناختیِ ادبیات شگفت‌‌انگیز در: چرم ساغری، قهوه‌‌جوش، ونوس شهر ایل، سیلوی، اُرلیا، شیطانی‌‌ها و اُرلا L’étude de la narration fantastique dans : La Peau de Chagrin, La Cafetière, La Vénus d’Ille, Sylvie, Aurélia, Les Diaboliques et le Horla 145 158 26902 10.22108/relf.2022.131303.1176 FR Elnaz Khosravani Doctorante en Langue et Littérature Française, Département De Français; Faculté Des Langues Etrangères, Université Azad Islamique: Branche Centrale De Teheran, Téhéran, Iran Leyla Ghafouri-Gharavi Professeur Assistant, Département De Français, Faculté Des Langues Etrangères, Université Azad Islamique: Branche Centrale De Teheran, Téhéran, Iran Journal Article 2022 02 18 ادبیات شگفت‌‌انگیز برپایۀ تردیدها و ناباوری‌‌ها ساخته شده است و در آن اتفاقات خارق‌‌العاده و توجیه‌‌ناپذیری در چارچوب فضای واقعی داستان رخ می‌‌دهد. این نوع ادبی از آغاز قرن نوزدهم بسیار باب بوده و ازنظر ساختاری و به‌‌ویژه در روند حکایت اتفاقات در طی این قرن دچار تغییراتی شده است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی چگونگی روایت وقایع خارق‌‌العاده توسط نویسندگانی چون بالزاک، مریمه، گوتیه، نروال، باربی دورویلی و موپاسان است و بیان اینکه از چه فنون روایی سود جسته‌‌اند تا خوانندگان خویش را در خیالی‌‌بودن یا واقعی‌‌بودن وقایع داستان‌‌های خود همچنان مردد نگه دارند. این پژوهش با تلفیق مطالعۀ روایت‌‌شناختی و نوع‌‌شناختی آثار با تکیه بر نظریات ژرار ژنت انجام شده است تا ساختار روایی داستان‌‌ها مشخص و از نظر گذرانده شود. درنتیجه پژوهش حاضر نشان داد، در طی قرن نوزدهم در فرانسه، چگونه انتخاب زاویۀ دید، چارچوب زمانی - مکانی داستان‌‌ها و جایگاه شخصیت‌‌ها در تمام روایات در ایجاد فضای نوع ادبی شگفت‌‌انگیز مؤثر بوده است. هرچند طرحِ چارچوب واقعی و راویت به نگاه اول شخص که شرایط شگفت‌‌انگیزکردن داستان‌‌ها را فراهم می‌‌آورد، همچنان در تمام داستان‌‌ها حفظ شده است، فنون روایی از بالزاک تا موپاسان متحول شده‌‌اند. در اواخر قرن، نویسندگان چنان مرز میان خیال و واقعیت را بر هم ریخته‌‌اند که جداکردن آن از یکدیگر دشوار و گاه ناممکن به نظر می‌‌رسد. Créé sur l'irrationnel et le doute, le genre fantastique essaie d'ancrer dans un cadre réaliste, des événements surnaturels. Ce genre en vogue dès le début du XIXe siècle a subi des modifications du point de vue de structure, et dans la manière de l'apparition du surnaturel. Dans cet article, nous avons entrepris l'étude de certaines œuvres placées dans la lignée de ce genre littéraire. Notre but était de répondre à des questions telles que: - Au XIXe, comment ces écrivains ont-ils présenté le surgissement du fantastique dans leur écriture ? -À quelles techniques narratives ont-ils eu recours pour faire plonger le lecteur dans le doute et l'hésitation entre la réalité et le rêve ? Nous avons considéré les deux approches générique et structuraliste comme complémentaires. Dans le cadre d'une étude narratologique, en nous appuyant sur les théories de Gérard Genet, nous avons remarqué à quel point la structure narrative, les instances narratrices et focales, le cadre spatio-temporel et les personnages pourraient être importants et garants du caractère fantastique. Ce regard analytique, nous a montré les évolutions que ce genre a subies au cours du siècle. Bien que certaines particularités du genre- comme le cadre réel et l’instance narratrice à la première personne du singulier qui préparent l'avènement du fantastique- restent intactes, toutefois la narration fantastique se diffère complètement de Balzac à Maupassant. Vers la fin du siècle, les auteurs ont brouillé de telle manière les pistes que pour le lecteur la distinction du réel de l’imaginaire paraît difficile, voire impossible. https://relf.ui.ac.ir/article_26902_86eb0781c7a7be5878bcb54d7f2f5a6c.pdf