دانشگاه اصفهان revue des études de la langue française 2008-6571 16 1 2024 12 29 دوره ی آموزشی مورد نیاز آموزگاران زبان فرانسه در مدارس: مطالعه تطبیقی بین ایران و کانادا دوره ی آموزشی مورد نیاز آموزگاران زبان فرانسه در مدارس: مطالعه تطبیقی بین ایران و کانادا 41 58 29125 10.22108/relf.2024.141535.1237 FR ستاره سادات محدث فروشانی دانشجوی دکتری، گروه آموزش فرانسه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران روح الله رحمتیان دانشیار گروه آموزش فرانسه، گروه آموزش فرانسه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران رویا لطافتی استاد تمام گروه آموزش فرانسه، گروه آموزش فرانسه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0009-0007-8907-0839 حمیدرضا شعیری استاد تمام گروه آموزش فرانسه، گروه آموزش فرانسه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2024 05 28 این مقاله به بررسی برنامه‌های آموزش معلمان زبان فرانسه در مدارس کانادا و ایران می‌پردازد و تفاوت‌ها و شباهت‌های این دو سیستم را روشن می‌کند. هدف، درک بهتر روش‌هایی است که می‌توانند کیفیت کار معلمان را در این دو زمینه آموزشی بهبود بخشند. این مطالعه به مقایسه برنامه‌های دو دانشگاه کانادایی، دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC) و دانشگاه سایمون فریزر (SFU) با شیوه‌های آموزشی در ایران می‌پردازد. لازم به ذکر است که وزارت آموزش و پرورش ایران داشتن مدرک خاصی برای معلمان زبان فرانسه در مدارس اجباری نمی‌کند. اگرچه دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه فرهنگیان و دانشگاه رجایی معلمان را برای تدریس در مدارس رسمی تأیید می‌کنند، برنامه خاصی برای آموزش تخصصی معلمان زبان فرانسه به طور خاص ارائه نمی‌دهند. این مطالعه به نهادهایی می‌پردازد که به‌طور رسمی مسئولیت آموزش معلمان مدارس را بر عهده دارند. داده‌ها از طریق تحلیل‌های اسنادی، مصاحبه با معلمان و مربیان، و همچنین پرسشنامه‌های تکمیل شده توسط دانش‌آموزان جمع‌آوری شده است. با این حال، این مقاله به‌طور ویژه بر ساختار برنامه‌های آموزشی تمرکز دارد و مصاحبه‌ها و پرسشنامه‌ها بخشی از پژوهش اصلی هستند. نتایج نشان می‌دهند که در کانادا، برنامه‌های آموزش معلمان زبان فرانسه سازماندهی شده و شامل دوره‌های کارآموزی اجباری است، در حالی که در ایران، آموزش معلمان غالباً اختیاری است و بخش‌های عملی کمتری دارد. این تفاوت‌ها مستقیماً بر کیفیت آموزش و مهارت‌های معلمان در دو کشور تأثیر می‌گذارد. این مقاله به بررسی برنامه‌های آموزش معلمان زبان فرانسه در مدارس کانادا و ایران می‌پردازد و تفاوت‌ها و شباهت‌های این دو سیستم را روشن می‌کند. هدف، درک بهتر روش‌هایی است که می‌توانند کیفیت کار معلمان را در این دو زمینه آموزشی بهبود بخشند. این مطالعه به مقایسه برنامه‌های دو دانشگاه کانادایی، دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC) و دانشگاه سایمون فریزر (SFU) با شیوه‌های آموزشی در ایران می‌پردازد. لازم به ذکر است که وزارت آموزش و پرورش ایران داشتن مدرک خاصی برای معلمان زبان فرانسه در مدارس اجباری نمی‌کند. اگرچه دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه فرهنگیان و دانشگاه رجایی معلمان را برای تدریس در مدارس رسمی تأیید می‌کنند، برنامه خاصی برای آموزش تخصصی معلمان زبان فرانسه به طور خاص ارائه نمی‌دهند. این مطالعه به نهادهایی می‌پردازد که به‌طور رسمی مسئولیت آموزش معلمان مدارس را بر عهده دارند. داده‌ها از طریق تحلیل‌های اسنادی، مصاحبه با معلمان و مربیان، و همچنین پرسشنامه‌های تکمیل شده توسط دانش‌آموزان جمع‌آوری شده است. با این حال، این مقاله به‌طور ویژه بر ساختار برنامه‌های آموزشی تمرکز دارد و مصاحبه‌ها و پرسشنامه‌ها بخشی از پژوهش اصلی هستند. نتایج نشان می‌دهند که در کانادا، برنامه‌های آموزش معلمان زبان فرانسه سازماندهی شده و شامل دوره‌های کارآموزی اجباری است، در حالی که در ایران، آموزش معلمان غالباً اختیاری است و بخش‌های عملی کمتری دارد. این تفاوت‌ها مستقیماً بر کیفیت آموزش و مهارت‌های معلمان در دو کشور تأثیر می‌گذارد. https://relf.ui.ac.ir/article_29125_b0342423eae13c7ef00f98ff5ebcfff8.pdf