دانشگاه اصفهان revue des études de la langue française 2008-6571 16 2 2025 02 19 افزایش علاقه‌مندی دانشجویان ایرانی به مطالعۀ ادبیات با استفاده از آموزش میان‌فرهنگی در کلاس‌های زبان فرانسه افزایش علاقه‌مندی دانشجویان ایرانی به مطالعۀ ادبیات با استفاده از آموزش میان‌فرهنگی در کلاس‌های زبان فرانسه 1 18 29230 10.22108/relf.2025.143818.1252 FR بهنام محرم زاده دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فرانسه،گروه تخصصی فرانسه، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران لیلا شوبیری استادیار و عضو هیئت علمی گروه تخصصی فرانسه،دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران کریم حیاتی آشتیانی استادیار و عضو هیئت علمی گروه تخصصی فرانسه،دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 01 01 اصطلاح «میان‌فرهنگی» به روابط میان افرادی اشاره دارد که با وجود فرهنگ‌های متعدد و در حالی که به هویت‌ همدیگر احترام می‌گذارند، با تعامل بین آن‌ها مشخص می‌شود. از این‌رو، مسئلۀ اصلی این پژوهش عبارت است از اینکه چگونه می‌توان آموزش میان‌فرهنگی را در کلاس‌های درسی دانشگاه‌های ایران اجرایی نمود؟ پرسش اصلی ما نیز این است که آیا آموزش میان‌فرهنگی می‌تواند انگیزه دانشجویان ایرانی را برای مطالعۀ ادبیات افزایش دهد؟ برای پاسخ به این پرسش، ابزار اصلی تحقیق ما پرسشنامه‌ای بود که توسط محققان طراحی شده بود. همان‌طور که قبلاً توسط بهنام محرم‌زاده و همکاران (2024) بررسی شده است، اعتبار و استانداردسازی پرسشنامه در ابعاد مختلف به‌دقت بررسی شده و نشان‌دهنده همگرایی قوی و سطح بالای همگرایی داخلی عوامل سازنده است. فرضیۀ ما در این تحقیق که بر پایه آموزش زبان‌های خارجی از طریق متون ادبی است، این است که آموزش میان‌فرهنگی بتواند علاقه‌مندی دانشجویان را به محتوای ادبی افزایش دهد. نوآوری این تحقیق نیز در به‌کارگیری رویکرد بین‌فرهنگی و بهره‌برداری از متون ادبی فارسی در کنار ادبیات فرانسه بر می‌گردد. امیدواریم این نگاه بتواند ما را به هدفمان مبنی بر اجتناب ناپذیر نمودن استفاده از ادبیات مبدا و مقصد در کنار هم در کلاس‌های زبان فرانسه برساند. گفتنی است: ما در جدول 7-4، که نتایج آزمون T مستقل را ارائه می‌دهد، نتایج آزمون T برای دو نمونه مستقل را مشاهده کردیم (p < 0.05)، t (198) = 9.78) که بر اساس آن نتیجه گرفتیم که گروه آزمایشی پس از دریافت آموزش‌ها، به میانگین بهتری نسبت به گروه کنترل رسیده و به مطالعۀ ادبیات علاقه‌مند تر شده است. اصطلاح «میان‌فرهنگی» به روابط میان افرادی اشاره دارد که با وجود فرهنگ‌های متعدد و در حالی که به هویت‌ همدیگر احترام می‌گذارند، با تعامل بین آن‌ها مشخص می‌شود. از این‌رو، مسئلۀ اصلی این پژوهش عبارت است از اینکه چگونه می‌توان آموزش میان‌فرهنگی را در کلاس‌های درسی دانشگاه‌های ایران اجرایی نمود؟ پرسش اصلی ما نیز این است که آیا آموزش میان‌فرهنگی می‌تواند انگیزه دانشجویان ایرانی را برای مطالعۀ ادبیات افزایش دهد؟ برای پاسخ به این پرسش، ابزار اصلی تحقیق ما پرسشنامه‌ای بود که توسط محققان طراحی شده بود. همان‌طور که قبلاً توسط بهنام محرم‌زاده و همکاران (2024) بررسی شده است، اعتبار و استانداردسازی پرسشنامه در ابعاد مختلف به‌دقت بررسی شده و نشان‌دهنده همگرایی قوی و سطح بالای همگرایی داخلی عوامل سازنده است. فرضیۀ ما در این تحقیق که بر پایه آموزش زبان‌های خارجی از طریق متون ادبی است، این است که آموزش میان‌فرهنگی بتواند علاقه‌مندی دانشجویان را به محتوای ادبی افزایش دهد. نوآوری این تحقیق نیز در به‌کارگیری رویکرد بین‌فرهنگی و بهره‌برداری از متون ادبی فارسی در کنار ادبیات فرانسه بر می‌گردد. امیدواریم این نگاه بتواند ما را به هدفمان مبنی بر اجتناب ناپذیر نمودن استفاده از ادبیات مبدا و مقصد در کنار هم در کلاس‌های زبان فرانسه برساند. گفتنی است: ما در جدول 7-4، که نتایج آزمون T مستقل را ارائه می‌دهد، نتایج آزمون T برای دو نمونه مستقل را مشاهده کردیم (p < 0.05)، t (198) = 9.78) که بر اساس آن نتیجه گرفتیم که گروه آزمایشی پس از دریافت آموزش‌ها، به میانگین بهتری نسبت به گروه کنترل رسیده و به مطالعۀ ادبیات علاقه‌مند تر شده است. https://relf.ui.ac.ir/article_29230_80aabfa25f0d69a7369ac20c787abdde.pdf