دانشگاه اصفهان revue des études de la langue française 2008-6571 16 2 2025 02 19 بررسی تکنیک‌های پردازش آستانه‌های بین برون‌متن و متن در رختکن بزرگ اثر رومن گاری بررسی تکنیک‌های پردازش آستانه‌های بین برون‌متن و متن در رختکن بزرگ اثر رومن گاری 87 100 29592 10.22108/relf.2025.144279.1257 FR میترا مرادی گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران علی عباسی گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 02 06 هر رمان دو آستانه دارد، یک آستانه‌ی آغازین و یک آستانه‌ی پایانی. این دو آستانه، محل تقاطع دو دنیا، دنیای واقعی (برون‌متن) و دنیای خیالی (متن) هستند. پیش‌گویه، یعنی آستانه‌ی آغازین، جایی است که صدای روایی در دنیای خیالی داستان شروع به ظهور و پیدایش می‌کند. این رابطه که بین خواننده و متن توسط پیش‌گویه ایجاد شده، در خاتمه‌ی متن به پایان می‌رسد. لذا، بخش پایانی نیز یک جایگاه استراتژیک تلقی می‌شود زیرا شامل داده‌های مکانی-زمانی می‌شود که برای خواننده حیاتی است. در این تحقیق به بررسی نقش و اهمیت این دو آستانه‌ی بین برون‌متن و متن در رختکن بزرگ اثر رومن گاری خواهیم پرداخت. هدف ما این است که بررسی کنیم نویسنده چگونه خواننده را از برون‌متن به متن می‌آورد و چگونه او را از متن به برون‌متن خارج می‌کند. بنابراین، سعی می‌کنیم ابتدا مبانی روش‌شناختی و توضیحاتی درباره‌ی مفاهیم پیش‌گویه و خاتمه ارائه کنیم و سپس به تحلیل توصیفی متن می‌پردازیم. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که نویسنده از تکنیک‌های مختلفی برای وارد کردن خواننده به میانه‌ی رویدادها استفاده می‌کند. سپس با بکارگیری شیوه‌های رمزآلود خواننده را به دنبال کردن وقایع داستان تشویق می‌کند. مضامین تکراری در پیش‌گویه و خاتمه، همگنی متن و نیز مهارت نویسنده در شکل‌دهی دو آستانه‌ی آغازین و پایانی را نشان می‌دهد. هر رمان دو آستانه دارد، یک آستانه‌ی آغازین و یک آستانه‌ی پایانی. این دو آستانه، محل تقاطع دو دنیا، دنیای واقعی (برون‌متن) و دنیای خیالی (متن) هستند. پیش‌گویه، یعنی آستانه‌ی آغازین، جایی است که صدای روایی در دنیای خیالی داستان شروع به ظهور و پیدایش می‌کند. این رابطه که بین خواننده و متن توسط پیش‌گویه ایجاد شده، در خاتمه‌ی متن به پایان می‌رسد. لذا، بخش پایانی نیز یک جایگاه استراتژیک تلقی می‌شود زیرا شامل داده‌های مکانی-زمانی می‌شود که برای خواننده حیاتی است. در این تحقیق به بررسی نقش و اهمیت این دو آستانه‌ی بین برون‌متن و متن در رختکن بزرگ اثر رومن گاری خواهیم پرداخت. هدف ما این است که بررسی کنیم نویسنده چگونه خواننده را از برون‌متن به متن می‌آورد و چگونه او را از متن به برون‌متن خارج می‌کند. بنابراین، سعی می‌کنیم ابتدا مبانی روش‌شناختی و توضیحاتی درباره‌ی مفاهیم پیش‌گویه و خاتمه ارائه کنیم و سپس به تحلیل توصیفی متن می‌پردازیم. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که نویسنده از تکنیک‌های مختلفی برای وارد کردن خواننده به میانه‌ی رویدادها استفاده می‌کند. سپس با بکارگیری شیوه‌های رمزآلود خواننده را به دنبال کردن وقایع داستان تشویق می‌کند. مضامین تکراری در پیش‌گویه و خاتمه، همگنی متن و نیز مهارت نویسنده در شکل‌دهی دو آستانه‌ی آغازین و پایانی را نشان می‌دهد. https://relf.ui.ac.ir/article_29592_87f493e4fcad4ebdf780dd95c7cea527.pdf