دانشگاه اصفهان revue des études de la langue française 2008-6571 18 2 2027 02 20 تأثرانگیزی به‌مثابه هنر روایت: خوانشی از ترمیم زندگان تأثرانگیزی به‌مثابه هنر روایت: خوانشی از ترمیم زندگان 17 32 30551 10.22108/relf.2026.148825.1296 FR زهرا حاجی بابایی استادیار، گروه فرانسه، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران اکرم آیتی دانشیار، گروه زبان وادبیات فرانسه، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2026 05 06 رمان <em>ترمیم زندگان </em>(۲۰۱۴) اثر مایلیس دو کرانگال، آسیب‌پذیری شخصیت‌هایی را به تصویر می‌کشد که با شکنندگی وضعیت انسانی روبه‌رو هستند. <br />رنج سیمون، اهداکننده عضو، و نیز رنج خانواده او و کادر درمان، فضایی عمیقاً تأثرانگیز و می‌آفریند و خواننده را با تجربه‌ای عاطفی و انسانی مواجه می‌سازد. این پژوهش نشان می‌دهد که نویسنده چگونه از فنّ برانگیختن ترحم و تأثر به عنوان شگردی روایی بهره می‌گیرد تا احساسات شخصیت‌ها را بپرورد و به پرسش از مضامین جهان‌شمولی چون زندگی، مرگ و دگرگونی انسانی بپردازد. در این رمان، روایت نه‌تنها بازنمایی یک رویداد پزشکی، بلکه کاوشی ادبی در باب همدلی، مسئولیت و پیوندهای انسانی است. تحلیل این مطالعه بر نظریه «مراقبت» استوار است؛ نظریه‌ای که بر توجه به دیگری، روابط بین‌اذهانی و مسئولیت اخلاقی تأکید دارد. نتایج نشان می‌دهد که تأثربرانگیزی روایت تنها از رنج تجربه‌شده ناشی نمی‌شود، بلکه از واکنش‌ها نسبت به رنج دیگران نیز شکل می‌گیرد. از این رو، مفهوم «مراقبت» به‌عنوان کلیدی اساسی برای خوانش این رمان مطرح می‌شود. رمان <em>ترمیم زندگان </em>(۲۰۱۴) اثر مایلیس دو کرانگال، آسیب‌پذیری شخصیت‌هایی را به تصویر می‌کشد که با شکنندگی وضعیت انسانی روبه‌رو هستند. <br />رنج سیمون، اهداکننده عضو، و نیز رنج خانواده او و کادر درمان، فضایی عمیقاً تأثرانگیز و می‌آفریند و خواننده را با تجربه‌ای عاطفی و انسانی مواجه می‌سازد. این پژوهش نشان می‌دهد که نویسنده چگونه از فنّ برانگیختن ترحم و تأثر به عنوان شگردی روایی بهره می‌گیرد تا احساسات شخصیت‌ها را بپرورد و به پرسش از مضامین جهان‌شمولی چون زندگی، مرگ و دگرگونی انسانی بپردازد. در این رمان، روایت نه‌تنها بازنمایی یک رویداد پزشکی، بلکه کاوشی ادبی در باب همدلی، مسئولیت و پیوندهای انسانی است. تحلیل این مطالعه بر نظریه «مراقبت» استوار است؛ نظریه‌ای که بر توجه به دیگری، روابط بین‌اذهانی و مسئولیت اخلاقی تأکید دارد. نتایج نشان می‌دهد که تأثربرانگیزی روایت تنها از رنج تجربه‌شده ناشی نمی‌شود، بلکه از واکنش‌ها نسبت به رنج دیگران نیز شکل می‌گیرد. از این رو، مفهوم «مراقبت» به‌عنوان کلیدی اساسی برای خوانش این رمان مطرح می‌شود. https://relf.ui.ac.ir/article_30551_3ac69e4c26ddb6e41d63e27990c09bc6.pdf