Université d’IsfahanRevue des Études de la Langue Française2008-65716220140701آموزش دستورو رشد آگاهی فراشناختی بوسیله فناوری های آموزشی نزد دانشجویان تربیت معلم در مصرEnseigner la grammaire et développer la conscience métacognitive par TICE chez les futurs enseignants de français en Égypte1182034310.22108/relf.2635.20343FRShaabanABDEL GHANYMaître de conférences, Université de Tanta, EgypeJournal Article20160716در این پژوهش به بررسی تاثیر فناوریهای جدید اطلاع رسانی و ارتباطی در آموزش بر بهبود توانشهای دستوری و آگاهی فراشناختی در دستور نزد معلمان آینده زبان فرانسه در دانشکده تعلیم و تربیت دانشگاه تانتا، پرداخته میشود. به نظر میرسد که استفاده از فناوریهای اطلاع رسانی و ارتباطی در آموزش نه تنها عملکرد دستوری زبانآموزان بلکه آگاهی فراشناختی آنها را نیز می-تواند بهبود بخشد. آگاهی فراشناختی تاثیر زیادی بر فراگیری زبان فرانسه دارد. تحقیقات زیادی مانند عبدالغنی (2009 و 2010) نشان دادند که زمانیکه فراگیران به عملکردهایشان آگاه باشند چگونه مرتکب این یا آن خطا میشوند و چگونه آنها میتوانند با استفاده از فناوریهای اطلاع رسانی و ارتباطی در آموزش، عملکرد زبانیشان را بهبود بخشند. از منابع مجازی بر خط مانند Franc-parler.org (پایگاه جهانی معلمان زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی) و غیره استفاده شد تا تاثیر آنها بر آموزش دستور و رشد آگاهی فراشناختی در دستور نزد معلمان آینده زبان فرانسه در مصر بررسی شود.This research is a study of the influence of new technologies of information and communication for teaching to improve grammar skills and metacognitive awareness of grammar among future teachers of French at the faculty of Education, University of Tanta. The use of IT can improve not only the performance but also grammatical metacognitive awareness. The latter has a major effect on the acquisition of French . Many studies such as Abdel Ghany (2009 ) (2010 ) showed that if learners are aware of their performance , why they committed such and such error and how they can avoid it using IT , their language performance can be improved . The digital online resources we used are for example : ( Franc - parler.org : Global Portal teachers of French as a foreign language , EducaSites.com : The educational portal , e- french , ... etc. . ) to see their influence in the teaching of grammar and the development of metacognitive awareness grammar among future teachers of French in Egypt.https://relf.ui.ac.ir/article_20343_eee8c4b161d516e5bb4be6ec68585028.pdfUniversité d’IsfahanRevue des Études de la Langue Française2008-65716220140701جایگاه زبان در دو نمایشنامهLe statut du langage dans Fin de partiede Samuel Beckett et Afraou Le jour passede Bahram Beyzaï19322034210.22108/relf.2635.20342FRHodaMoussaviM.A. es Lettres, Université d’Ispahan, Ispahan, IranAkramAyatiMaître assistante, Université d’Ispahan, Ispahan, IranJournal Article20160716تئاتر نمایش داستانی تخیلی به واسطهی ژست و کلام است و دارای دو زبان کلامی و غیر کلامی یا صحنهای است. هدف مطالعهی حاضر بررسی زبان در دو نمایشنامه از دو فرهنگ متفاوت است : «آخر بازی» بکت و «افرا یا روز میگذرد» نوشتهی بهرام بیضایی. نمایش اول را نمونهی تئاتر نو یا پوچی میدانند که نویسندگان آنها قصد داشتهاند عناصر سنتی تئاتر غرب را به چالش کشیده و طرد کنند. ما بر این باوریم که نمایشنامهی بیضایی نیز به نوعی، نمایشی مدرن است و از این نقطه نظر، با نمایشنامه بکت شباهتهایی دارد، لیکن روی بنیانهای فرهنگی سنتی ایرانی تکیه دارد و گذشتهی خود را نفی نمیکند. مطالعهی حاضر با تکیه بر ابزارهای تحلیلی نقد سبکشناسی در حوزه ادبیات تطبیقی سعی دارد با تکیه بر وجه کلامی تئاتر، شباهتها و تفاوتهای این دو نمایش را بررسی کند.The theater as the gestural and oral representation of a fiction, possesses a verbal language and a non-verbal or scenic language. The aim of this study is to analyze the verbal language in two plays of two different cultures, at the End of game of Beckett and Afra or The day passes of Beyzaï. The first one is considered as an example of the new theater named theater of absurd, worth knowing modern plays and the authors who implicate and deny the traditional elements of the western theater. The play of Beyzaï can be also considered as a modern play as far as she borrows it essential characteristics. Nevertheless, on the other side, it bases well on the traditional cultural foundations. This study tries to analyze similarities and differences between these two plays through the verbal aspects and to see how the play of Beyzaï can heighten as the example of the absurd theater.https://relf.ui.ac.ir/article_20342_3c733584e67e8e768614500af18c5846.pdfUniversité d’IsfahanRevue des Études de la Langue Française2008-65716220140701مطالعه هنر ایرانی در رمان «در جستجوی زمان از دست رفته»L’étude de l’art persan dans À la recherche du temps perdu33422034510.22108/relf.2635.20345FRMohammad HosseinJavariProfesseur, Université de Tabriz, Tabriz, IranMinaDarabiaminMaître assistante, Université de Tabriz, Tabriz, IranJournal Article20160716تمایل به دنیای شرق که در سالهای 1880 و 1920 در فرانسه بسیار رواج یافته بود، اثر حضور خود را در بزرگترین رمانهای آن دوران بر جای گذاشته است. آثار متعلق به آغاز قرن بیستم، هر یک به شیوۀ خاص خود شرقی متفاوت را به تصویر کشیدند. از نقطه نظر جغرافیایی، این شرق بسیار وسیع است و از شرق دورِ چین و ژاپن تا شرق میانۀ عرب و ایرانی را در برگیرد. در رمان مارسل پروست، تجزیه و تحلیل اندیشههای هنریِ وابسته به تصاویر تاریخی و تخیلی، و نیز تجزیه و تحلیل محیطهای اشرافی و بورژوازی که تحت تأثیر فراون این تمایل به شرق بوده اند، تصویری پیچیده و گاه متناقض از شرق ارائه میدهند. از این دیدگاه، نقش ویژۀ هنر ایرانی در مقایسه با دیگر گرایشهای هنری و غیربومی که راوی پروست را به خود جلب میکند، از دید خواننده پنهان نمیماند. با آنکه سهم پرداختن به هنر ایرانی در اثر پروست بسیار اندک است، اما به نظر میرسد که این هنر به دور از ایجاد حس سادهانگارانۀ مدگرایی و یا شیکگرایی پتانسیلی تخیلی برای راوی پروست به ارمغان میآورد که به تصمیم وی برای ساختن جهان خاص هنری اش کمک میکند. در این مقاله تلاش میکنیم که از خلال رویکردی تصویرشناسانه و از طریق داده هایی که اینجا و آنجا در صفحات رمان «در جستجو» آمده است، به بازسازیِ تصویری بپرازیم که راوی پروست از هنر ایرانی در ذهن دارد. همچنین سعی خواهیم کرد تا به مطالعۀ نقش این تصویر در زیباییشناسیِ کلی اثر پروست بپردازیم. Le<br /> goût pour l’Orient, très à la mode dans les années 1880 et 1920 en France, marque<br /> la trace de sa présence dans les plus grands romans de l’époque. Les œuvres du<br /> début du vingtième siècle peignent, chacune à sa façon, un Orient spécifique.<br /> Du point de vue géographique, cet Orient se veut très vaste, en englobant l’Extrême-Orient<br /> de Chine et de Japon, jusqu’au Proche-Orient arabe et persan. Chez Proust, l’analyse<br /> de la pensée artistique rattachée à l’imagerie historique et utopique, ainsi<br /> que l’analyse des milieux aristocrate et bourgeois de l’époque, qui sont influencés<br /> intensivement par ce goût, offrent une image assez complexe et parfois paradoxale<br /> de l’Orient. Dans cette optique, le rôle particulier de l’art persan par<br /> rapport aux autres tendances artistiques et exotiques qui attirent le narrateur<br /> proustien ne restera pas caché aux yeux du lecteur. Bien que la part réservée<br /> par Proust à l’art persan soit infime, il nous semble que cet art, loin de<br /> susciter un simple sentiment du chic ou de la mode, procure au narrateur proustien<br /> un potentiel d’imagination qui contribue à la décision du narrateur pour créer<br /> son propre monde artistique. Dans cet article, à travers une approche<br /> imagologique, nous tentons de reconstruire, à travers des donnés semés dans de<br /> différentes pages de la Recherche, l’image que le narrateur proustien se<br /> fait de l’art persan. Nous penchons aussi sur l’étude du rôle qu’une telle<br /> image peut avoir sur l’esthétique générale de l’œuvre proustienne. https://relf.ui.ac.ir/article_20345_185a2be47280f19511bd377a91c92687.pdfUniversité d’IsfahanRevue des Études de la Langue Française2008-65716220140701ابراهیم گلستان در میانه راه ناتورالیسمIbrahim Golestân à mi-chemin du naturalisme43522034410.22108/relf.2635.20344FRSaraJAVANMARDIM.A.ès-Lettres, Université Ferdowsi de Mashhad, Mashhad, IranMohammad –RézaFARSIANMaître assistante, Université Ferdowsi de Mashhad, Mashhad, IranJournal Article20160716ابراهیم گلستان , نویسنده, کارگردان, روزنامه نگار و عکاس ایرانی معاصر بر خلاف نویسندگان هم عصر خویش دیگر دنباله روی رئالیسم سنتی نیست وآثارش تحت تاثیر مکاتب ادبی خارجی قرارگرفته است. نشانه هایی از ناتورالیسم امیل زولا در نوشته هایش به چشم می خورد. در این مقاله با نگاهی موضوعی به آثار گلستان کوشیدیم تا به این پرسش پاسخ دهیم که آیا گلستان نیز همچون زولا نویسنده ای ناتورالیست است ؟ در واقع باید گفت ناتورالسیم گلستان نمونه ای دقیق و روشن از ناتورالیسم زولا نیست. در حقیقت نسبت دادن نویسنده ای ایرانی به مکتب یا جریان ادبی خارجی و غربی امری رایج در میان منتقدان است. اما باید گفت که نمی توان نویسندگان ایرانی را تنها به یک مکتب یا جریان ادبی خاص نسبت داد. از ورای آثار گلستان می توان نشانه هایی از حضور مکتب رئالیسم, سمبولیسم و حتی اگزیستانسیالیسم را دید اما نشانه های ناتورالیستی در آثار او حضوری پررنگ تر دارند و در واقع می توان گفت که ابراهیم گلستان نویسنده ای شبه ناتورالیست است.Abstract<br /> <br /> On the contrary to his contemporary authors, Ebrahim Golestan, the Iranian author, film director, journalist, and photographer, does not follow the traditional realism school and his works are not affected by the foreign literary schools.<br /> Some traces of Emile Zola's naturalism may be found in his writings. In the present article, we have a topical analysis of Golestan's works so that we can respond whether Golestan is a naturalist writer as Zola or not. Indeed, it should be emphasized that Golestan's naturalism is not an original copy of Zola's. Of course, there is a common trend among the critics to categorize the Iranian writers in a foreign and western literary school or movement, but it should be realized that we cannot attribute the Iranian authors to a specific literary school or movement. You may feel the presence of realism, symbolism, even existentialism in Golestan's works, but the traces of naturalism is more realizable in his works. In fact, it may be said that Ebrahim Golestan is a quasi-naturalist author.https://relf.ui.ac.ir/article_20344_9f189de4d4f4a12e02affe94ee55dd12.pdfUniversité d’IsfahanRevue des Études de la Langue Française2008-65716220140701پدیده های اجتماعی و ره آورد ایدئولوژیک در روی ماه خداوند را ببوس اثر مصطفی مستورLes phénomènes sociaux et leur apport idéologique dansEmbrasse Dieu sur son visage de lune L’œuvre de Mostafâ Mastûr53662034610.22108/relf.2635.20346FRManijehGhanebariDoctorante,Université de Téhéran, Téréran, IranIlmiraDadvarMaître de conférence, Université de Téhéran, Téréran, IranJournal Article20160716مصطفی مستور یکی از نویسندگان معاصر ایرانی و خالق چندین اثر از جمله رمان کوتاه روی ماه خداوند را ببوس است. مؤلف در این اثر به مسئله ای با ماهیت ایدئولوژیکی و مذهبی می پردازد و یک یا چند شخصیت را به معرض نمایش می گذارد که نسبت به وجود خداوند در شک و تردید به سر می برند. بدیهی است نمی توان نقش پدیده های اجتماعی را در ادبیات انکار نمود همچنانکه این امر موضوع تحلیلهای جامعه شناختی بوده که با لوکاچ شروع و توسط بسیاری دیگر ادامه یافته است.بر همین اساس،هدف این مقاله بررسی نحوه پرداختن نویسنده به این موضوع، استخراج تمامی دلایل اجتماعی بوجودآورنده آن از بطن اثر، از جمله جنگ، مدرنیزه شدن جامعه، گسترش علوم و نیز ترسیم نقطه پایانی مسیر این شک یعنی یک ایدئولوژی فدئیست-اگزیستانسیلیستی از نوع اسلامی آن می باشد. برای نیل به این هدف از دیدگاههای جامعه شناسان، بخصوص دورکیم که نتایج تحقیقات و آثارش قابلیت تطابق با موضوعات مطرح شده در اثر مورد بررسی را بخوبی دارا هستند، ونیز فلاسفه ای همچون کی یر کگارد که می توانستند روشنگر راه باشند بهره گرفته شده است.Mostafâ Mastûr est un écrivain contemporain iranien qui a créé maintes œuvres dont Embrasse Dieu sur son visage de lune dans laquelle il a traité d'une question de nature idéologique et religieuse. L'auteur y a exposé un ou des personnages en proie à un doute concernant l'existence de Dieu.Or, on ne peut nier le rôle des phénomènes sociaux dans la littérature, ce qui est devenu le sujet des analyses sociocritiques commencées par Lukacs etcontinuées par tant d'autres. Ainsi. l'intention de cet article porte-t-elle sur la manière dont l'écrivain a abordé le sujet, les causes sociales qui sont susceptibles de donner corps à un tel problème et qui restent à être extraites de l'ensemble de l'œuvre, à savoir la guerre, la modernisation de la société, le développement des sciences, et essaie de présenter le point où aboutit ce trajet de doute, c'est-à-dire une idéologie fidéiste et existentialiste de nature islamique. Pour atteindre ce but sont considérés le maximum possible d'éléments existant dans l'œuvre, ainsi que les opinions des sociologues, celles de Durkheim en particulier, et des philosophes qui pourraient contribuer à développer ce parcours.https://relf.ui.ac.ir/article_20346_346dc1b0a31573dff69ae805cae93902.pdfUniversité d’IsfahanRevue des Études de la Langue Française2008-65716220140701بررسی نشانه شناختی جلد متدهای آموزش زبان فرانسهEtude Sémiotique de la couverture des méthodes du FLE67792034710.22108/relf.2635.20347FRAtriTalatMaster II, Université TarbiatModares, Téhéran, IranShairiHamid RezaMaître de conférences, Université TarbiatModares, Téhéran, IranJournal Article20160716. <br />روشهای آموزش و یادگیری زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی، از دهه 60 میلادی به این سو تحولی چشمگیر داشتهاند. این تحولات منجر به تغییراتی کلی در محتوای کتب آموزش زبان شده است. تغییراتی که بیارتباط با تصویر جلد متدهای آموزشی نیست. این تحقیق به دنبال تبیین رابطه احتمالی میان محتوای کتابهای آموزش زبان فرانسه و تصویر جلد آنها از طریق مطالعه نشانه- معناشناختی جلد پنج کتاب آموزش زبان فرانسه است. کتابهای بررسی شده ویژه آموزش بزرگسالان و متعلق به سه رویکرد آموزشی مختلف است. <br />این تحقیق در حقیقت، مبتنی بر مفهوم نظری نشانهشناسی در مکتب پاریس است که بر اساس آن بین صورت و محتوای زبان، ارتباطی متقابل وجود دارد. هدف این تحقیق آن است که با استفاده از روشهای نشانه- معناشناختی نشان دهد که چگونه محتوای کتابهای آموزش زبان به تصویر جلد کتاب راه انتقال می یابند. هدف دیگر این تحقیق بررسی تحول جلد کتابهای آموزش زبان فرانسه از طریق رابطه متقابل میان اهداف نظری و آموزشی هر رویکرد و بازنمود نشانه-آموزشی آن است.Methods of teaching / learning of French as a foreign language have evolved considerably since the 60s. These developments have led to the total change of textbooks from the point of view of their content. This change is related to the form of expression representing the cover of these methods. This research examines the relationship that may exist between the content of French language methods and their visual representation through the semiotic study of five methods cover of French as a foreign language which conform to three didactic approaches in adult learners. In fact, our research is based on the theoretical concept of semiotics of Paris school in which there is a reciprocal relationship between form and content of language. It is therefore important to know, from the perspective of semiotic modalities, how the content of each manual is transmitted in the form of the expression of its cover. Thus the other aim of this research is to investigate the changes in these manuals cover based on the interrelation between the conceptual and pedagogical aim of each approach and its semio- didactic representation.https://relf.ui.ac.ir/article_20347_f5247674e623a521daee2d8b15bab610.pdfUniversité d’IsfahanRevue des Études de la Langue Française2008-65716220140701کامل10312034810.22108/relf.2635.20348FRJournal Article20160716https://relf.ui.ac.ir/article_20348_31ae43e2da2675d7c92bd3a87d806769.pdf