<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>Université d’Isfahan</PublisherName>
				<JournalTitle>Revue des Études de la Langue Française</JournalTitle>
				<Issn>2008-6571</Issn>
				<Volume>8</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>اَنی اِرنو و گلی ترقی: مسیر یک نوشتار خود زندگینامه‌ای زنانه</ArticleTitle>
<VernacularTitle>Annie Ernaux et Goli Taraghi, trajet d’une écriture autobiographique au féminin</VernacularTitle>
			<FirstPage>1</FirstPage>
			<LastPage>12</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">21677</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22108/relf.2637.21677</ELocationID>
			
			<Language>FR</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>Farzaneh</FirstName>
					<LastName>Karimian</LastName>
<Affiliation>Shahid Beheshti University</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>Atiyeh</FirstName>
					<LastName>A’rabi</LastName>
<Affiliation>Shahid Beheshti University</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0002-1805-3747</Identifier>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2016</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>18</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>داستان‌های خودزندگینامه‌ای زنان پیش از ظهور ادبیات و نقد ادبی معاصر، همیشه مطرود و کم‌ارزش انگاشته شده بود و در حاشیه قرار داشت. این کم‌ارزشی بیشتر ناشی از رعایت‌نکردن توازن این داستان‌ها با مبانی نظری رایج این سبک ادبی است که بر پایۀ اصول وحدت، انسجام و استقلال استوار هستند. داستان‌های خودزندگینامه‌ای زنان «منِ» غیرمتمرکز، جمعی و «رابطه‌ای» را ارائه می‌دهد که در قالب نوشتاری پراکنده و چندگونه بیان شده است. مسیر داستان‌های خودزندگینامه‌ای انی ارنو و گلی ترقی، دو نویسندۀ معاصر فرانسوی و ایرانی، با قالب نظری ارائه شدۀ نظریه‌پردازان همخوانی ندارد. این منطبق‌نبودن به‌طور ویژه ریشه در تصویری دارد که هر دو نویسنده از «من» منتقل می‌کنند: «من» فراشخصی به جای «من»‌ای واحد و منسجم. جستار حاضر بر آن است تا با تکیه بر نظریه‌های فیلیپ لوژن و ژرژ گوسدرف، بخشی از تفاوت‌ها و نوآوری‌های داستان‌های خودزندگینامه‌ای را در نوشتار انی ارنو و گلی ترقی استخراج کند تا نوعی بوطیقای نوشتار خودزندگینامه‌ای زنانه بررسی شود.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FR">De tout temps, jusqu’à l’avènement de la littérature et la critique contemporaines, les autobiographies écrites par les femmes ont été exposées aux rejets, marginalisations et dévaluations. Cette dépréciation provient, en grande partie, de la dissemblance qui existe entre les créations autobiographiques féminines et les conventions canoniques du genre, définies par les théoriciens. Les récits autobiographiques féminins donnent à lire un «Moi» «relationnel», décentré et collectif, dessiné dans une écriture fragmentaire et protéiforme. Cette divergence, nous la constatons dans les récits autobiographiques d’Annie Ernaux et de Goli Taraghi, deux figures de littérature contemporaine française et iranienne. Basé sur la démarche théorique de Philipe Lejeune et Georges Gusdorf, le présent article cherche à démontrer, comment et sous quels aspects le parcours autobiographique de deux auteures se distingue du modèle canonique. Serait-il possible d’en dégager une certaine poétique de l’écriture autobiographique au féminin? Ainsi, à la question consistant à savoir, dans quelles mesures les autobiographies de Taraghi et d’Ernaux divergent du modèle théorisé, présentons-nous, dans cet article une réponse déterminative en disant que leur tentative autobiographique s’en détachent dans la mesure où elles représentent un «Moi» intersubjectif, «transpersonnel» voire collectif au lieu d’un moi cohérent et unifié.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Mots-clés : Autobiographie</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">féminité</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">transgression</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">moi</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Annie Ernaux</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Goli Taraghi</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://relf.ui.ac.ir/article_21677_c0d7d1ab882f9a4923e71f4c7aa01790.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>Université d’Isfahan</PublisherName>
				<JournalTitle>Revue des Études de la Langue Française</JournalTitle>
				<Issn>2008-6571</Issn>
				<Volume>8</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>تلفیق گرامر صریح و روش تعاملی در کلاس آموزش زبان فرانسه</ArticleTitle>
<VernacularTitle>Grammaire explicite en classe de FLE en association avec les méthodes communicatives</VernacularTitle>
			<FirstPage>13</FirstPage>
			<LastPage>22</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">21675</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22108/relf.2022.21675</ELocationID>
			
			<Language>FR</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>Nazita</FirstName>
					<LastName>Azimi Meibodi</LastName>
<Affiliation>Université d’Esfahan</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>Zohreh</FirstName>
					<LastName>Joozdani</LastName>
<Affiliation>Université d’Esfahan</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2017</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>در سال‌های اخیر، طرفداران روش آموزشی تعاملی کم و بیش به این نتیجه رسیده‌اند که در کلاس آموزش فرانسه به عنوان زبان خارجی مفاهیم گرامری می‌توانند به صورت صریح تدریس شوند. گرامر ضمنی (حرکت از متن به گرامر) که توسط روش‌های آموزشی تعاملی پیشنهاد می‌شود، برای شرایط آموزشی مانند ایران، که از محیط‌های فرانسوی زبان دور می‌باشند، قابل استفاده نیست. زیرا هدف اصلی این متد‌ها افزایش توانایی زبان آموز در زمینه‌های مختلف اجتماعی می‌باشد. تحقق این هدف در دانشگاه‌های ایران به طور کامل میسر نمی‌باشد، زیرا اهم مواد درسی شامل متون تخصصی و دشواری است، که نیاز به تسلط بر دستور، نحو، و غیره دارد. ناتوانی ناشی از عدم تسلط بر گرامر، دانشجویان را در برابر بخش مهمی از اهداف سرفصل دروس، به ویژه نگارش در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به چالش می‌کشاند. این مقاله به بررسی مهارت‌های علمی و عملی دانشجویان ایرانی پس از پایان چهار ترم آموزش زبان فرانسه می‌پردازد. از آن جا که نگارش صحیح ملاک ارزیابی دانش زبانی است، باید با جدیت بیشتر و از همان ابتدا زبان‌آموزان را نسبت به اهمیت دستور زبان، به ویژه در زمینه نگارش، آگاه کرد. &lt;br /&gt;&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FR">Les défenseurs de l’approche communicative ont basculé ces derniers temps du côté de l’intérêt et l’explicitation de la grammaire en classe de FLE. La grammaire implicite et le passage du sens à la forme proposés par les méthodes communicatives, ne satisfont pas les contextes, comme l’Iran, éloignés du milieu francophone. Le principal objectif de ces méthodes est d’augmenter, chez l’apprenant, la capacité d’agir dans les domaines variés de la société. Cependant, cet objectif est loin d’être réalisable jusqu’au bout dans les établissements universitaires iraniens focalisés plutôt sur les textes spécialisés et soutenus à travers lesquels se révèle le besoin de la connaissance de la grammaire, de la syntaxe, etc. L’infirmité due au manque de la maîtrise de la grammaire contraint les étudiants face à une grande partie de la finalité de leur cursus en licence et en master II, lors de la production écrite, surtout. Cet article envisage une mise en revue des savoir-faire et des savoir-savant des étudiants iraniens après les quatre premiers semestres d’apprentissage du français. Étant donné que la bonne connaissance de la grammaire est le seul moyen d’évaluer un apprenant, il faut accentuer la sévérité à leur égard et dans les tâches d’écrit. </OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Approches communicatives</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">grammaire implicite/explicite</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">classe de FLE</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">écrit</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">apprenant iranien</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://relf.ui.ac.ir/article_21675_ee752e8d5731718a675ddb37971b2349.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>Université d’Isfahan</PublisherName>
				<JournalTitle>Revue des Études de la Langue Française</JournalTitle>
				<Issn>2008-6571</Issn>
				<Volume>8</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>جهان به مثابه «متن»، جهان به مثابه «تجربه زیسته»</ArticleTitle>
<VernacularTitle>Mode en tant que « texte »,monde en tant que « expérience vécue »</VernacularTitle>
			<FirstPage>23</FirstPage>
			<LastPage>32</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">22125</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22108/relf.2017.101228.1009</ELocationID>
			
			<Language>FR</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>Mortaza  ‎</FirstName>
					<LastName>Babak ‎Moin</LastName>
<Affiliation>Université Azad Islamique de Téhéran</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2017</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>03</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>از نقطه نظر نشانه‌شناسی کلاسیک ساختارگرا، «امر زیسته تجربی» به‌مثابۀ یک دادۀ پیشانشانه‌ای به حساب می‌آید؛ یعنی آنچه از منظر ساز و کارهای دلالتی، متنی غریب می‌آید و از همین روی، قابلیت تجزیه و تحلیل ندارد. درحالی‌که نشانه‌شناسی کلاسیک ساختارگرا به «گفتمان روایی» بها داده است؛ یعنی آنچه امر زیسته تجربی را «حکایت» می‌کند و در عین اینکه به آن جلوۀ «متنی» می‌دهد، آن را برای یک نشانه‌شناس تجزیه و تحلیل می‌کند. این مسئله، توجیه‌کنندۀ شعار اصلی گریماس است: «خارج از متن هیچ رستگاری وجود ندارد». برعکس، ما معتقدیم اینجا صحبت از دو فرایند متفاوت تولید معنا است که الزاماً یکی، دیگری را نقض نمی‌کند. درواقع اینجا با دو نظام متفاوت نگاه به جهان مواجه می‌شویم که هرکدام نظام معنایی خود را دارند. مقالۀ حاضر ضمن معرفی مثال‌های متفاوت از حوزه‌های متفاوت، خصوصاً حوزۀ ادبیات، بر آن است تا نشان دهد «تجربه زیسته» (امر زیسته تجربی) و «گفتمان روایت»، هر دو می‌توانند تجزیه و تحلیل نشانه‌شناختی شوند؛ زیرا هر یک بیان‌کنندۀ دو فرآیند متفاوت تولید معنا هستند.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FR">From the view point of the classical structural semiotics, the &quot;empirical experience&quot; is considered as a pre-semiotic alien to any signification of the world, and it&#039;s based from there, by nature, below the threshold of the analyzable. While structuralist semioticism has given &quot;narrative discourse&quot;, that is, what conveys the empirical life to &quot;narrate&quot;, and while giving it a &quot;textual&quot; effect, this makes it susceptible to be the subject of the analysis of a semiotician, which justifies the great slogan of Greimas &quot;out of the text point of salvation&quot;.&lt;br /&gt; On the contrary, we have the opinion that these are two processes of meaning production that the one does not necessarily exclude the other. As a result, we have two sets of views on the world that each have a specific design regime. By giving examples of a variety of domains, and more particularly of literature, the purpose of this series is to demonstrate that the &quot;empirical experience&quot;, as well as the &quot;discourse of the narration &quot;both relate to the rejection and semiotic analysis.&lt;br /&gt;  </OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Semiotics</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Lived Experience</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Narrative</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Meaning</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">System of Viewing the World</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://relf.ui.ac.ir/article_22125_2181d3d2bdce13a294de9b51b52dd3e5.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>Université d’Isfahan</PublisherName>
				<JournalTitle>Revue des Études de la Langue Française</JournalTitle>
				<Issn>2008-6571</Issn>
				<Volume>8</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>شخصیت های داستان موپسان، نمونه هایی حقیقی یا خیالی؟</ArticleTitle>
<VernacularTitle>Maupassant&#039;s characters, real or fictitious examples?</VernacularTitle>
			<FirstPage>33</FirstPage>
			<LastPage>42</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">22126</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22108/relf.2017.79281.0</ELocationID>
			
			<Language>FR</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>Mahboubeh</FirstName>
					<LastName>Mirfendereski</LastName>
<Affiliation>Azad university tehran central</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>Mehdi</FirstName>
					<LastName>Heidari</LastName>
<Affiliation>Azad university tehran central</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2016</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>10</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>به دنبال انقلاب‌های پیاپی در قرن ۱۹ که رفاه طبقۀ متوسط (سوداگر) از منظر اقتصادی و سیاسی را در آن زمان به همراه داشت، کشور فرانسه دستخوش دگرگونی‌های اجتماعی بسیار شده بود. باوجود آرامش ظاهری پس از انقلاب ۱۸۴۸، نزاع‌های اجتماعی نیز وجود داشت و موپاسان، چهره‌ای برجسته در میان نویسندگان نیمۀ دوم قرن ۱۹ و نیز امروزه، درصدد بود تا تصویری در حدی واقع‌گرایانه از جامعۀ زمان خود ارائه دهد. بدون تردید از لحاظ ساختارگرایی، هدف، نزدیک‌شدن به واقعیت است که این امر ‌نوبۀ خود، ایجاد جنبۀ چندصدایی (پلی فونیک) را در آثار موپاسان باعث شده است. برخی منتقدان ادعا می‌کنند نثر موپاسان، نوشتاری «واقع‌گرایانه» و در اصل، تنها بخشی از یک بینش ذهنی و یک‌طرفه از تاریخ است. بدین منظور در این تحقیق سعی شده است با بررسی شرایط خلق اثر نزد نگارنده و رابطۀ موجود میان او و شخصیت‌های داستانش، بسیاری از نکات مبهم آشکار شود.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FR">Following successive revolutions in the 19th century that were concurrent with economic and political welfare of the Bourgeoisie Class at the time, France was undergoing many social transformations. Despite the prevailing apparent calm in the country after the 1848 revolution, there were some social conflicts; and Maupassant as a prominent figure among the writers of the second half of the 19th century – as it also goes for today - was trying to depict an approximately realistic image of the society of his time. Undoubtedly, from a structural perspective, this is the concern to be close to reality that gives polyphonic quality to the works of Maupassant, which sometimes makes them very impressive. Some critics claim that Maupassant’s prose does not exceed the writing rules in such a way that this &quot;realistic&quot; article, in principal, is only a part of a subjective and one-sided aspect of history. In this regard, the present study is an attempt to investigate the conditions and relationships between Maupassant&#039;s characters in the story.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Writing</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">society</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">The Character of the story</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Writer</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Real</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Imaginary</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Personal Past.‎</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://relf.ui.ac.ir/article_22126_e8b08db7720a32a575691ed096d6aaed.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>Université d’Isfahan</PublisherName>
				<JournalTitle>Revue des Études de la Langue Française</JournalTitle>
				<Issn>2008-6571</Issn>
				<Volume>8</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>خشونت علیه بدن در چند اثر میلان کندرا</ArticleTitle>
<VernacularTitle>La violence contre le corps dans quelques œuvres de Milan Kundera</VernacularTitle>
			<FirstPage>43</FirstPage>
			<LastPage>52</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">22166</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22108/relf.2017.105511.1030</ELocationID>
			
			<Language>FR</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>Rouhollah</FirstName>
					<LastName>Nematollahi</LastName>
<Affiliation>,Facult&amp;amp;eacute; des lettres et des sciences humaines Universit&amp;amp;eacute; Bahonar, Kerman , Iran</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2017</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>تقریبا در تمام آثار کوندرا، نویسنده چک، نوعی احساس نفرت مبهم و همه جا حاضر در آگاهی شخصیت‌ها ظاهر می‌شود. اگر چه خود آشکارا اقرار نمی‌کنند، رفتار این شحصیت‌ها نسبت به جسم خود و جسم دیگری به گونه ایست که بیانگر نوعی احساسی عمیق از نفرت و بیزاری نسبت به جسم و جسمانیت است. این بیزاری از جسم تا اندازه‌ای ریشه در پدیده خوارانگاری کریستوا و نیز در تضاد میان من وجسم دارد. در حقیقت می‌توان گفت که کوندرا به عمد شخصیت‌هایش را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که به ناگزیر با جسم‌شان روبرو شوند و از این طریق رابطه‌شان را با جسم مورد پرسش قرار می‌دهد. این رویارویی گاه حالتی خشونت آمیز به خود می‌گیرد. در این مقاله ما بر آنیم که دو نمونه از ریشه‌های خشونت نسبت به جسم را در آثار کوندرا و بر اساس نظریه‌های کریستوا و لاکان مورد بررسی قرار دهیم. اولی در رمان “زندگی جای دیگریست” و در فصول مربوط به ملاقات نقاش و مادر یارومیل اتفاق می‌افتد. مورد دوم نیز در رمان “جاودانگی” است یعنی در جایی که دخترک قصد خودکشی در بزرگراه را دارد.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FR">Dans presque toutes les œuvres de Milan Kundera, l&#039;écrivain tchèque, un sentiment de haine vague mais omniprésent apparaît dans la conscience des personnages. Bien qu’ils ne le confessent pas ouvertement, la manière dont ils traitent leur corps et les corps des autres révèle un sentiment profond de dégout et d’abjection envers celui-ci. Cette haine du corps est en partie enracinée dans le phénomène inconscient de l&#039;abjection ainsi que dans le conflit entre le moi et le corps. En effet, on pourrait dire que dans ses œuvres, Kundera confronte intentionnellement les personnages à des situations où ils doivent faire face à leur corps, remettant en question leur rapport avec celui-ci. Cette confrontation prend parfois une forme violente. Dans cet article nous allons examiner psychologiquement les origines de cette violence d’après les idées de Kristeva et Lacan, d&#039;abord dans le roman &lt;em&gt;La vie est ailleurs &lt;/em&gt;dans les chapitres concernant la rencontre de la mère avec le peintre, puis dans &lt;em&gt;L&#039;immortalité&lt;/em&gt;, là où la fille tente de se suicider sur l&#039;autoroute.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Kundera</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Kristeva</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Lacan</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">le corps</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">la violence</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">l’abjection.‎</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://relf.ui.ac.ir/article_22166_75dac06b8619b3be245c5765e51396d6.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>Université d’Isfahan</PublisherName>
				<JournalTitle>Revue des Études de la Langue Française</JournalTitle>
				<Issn>2008-6571</Issn>
				<Volume>8</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>پری با خرده نان اثر شارل نودیه : داستانی دو وجهی</ArticleTitle>
<VernacularTitle>La Fée aux miettes de Charles Nodier: Un récit à une double face</VernacularTitle>
			<FirstPage>53</FirstPage>
			<LastPage>66</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">22167</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22108/relf.2017.79289.0</ELocationID>
			
			<Language>FR</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>Marzieh</FirstName>
					<LastName>Balighi</LastName>
<Affiliation>University of Tabriz</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>Mina</FirstName>
					<LastName>Nowrouzi</LastName>
<Affiliation>University of Tabriz</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2016</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>17</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>اثر پری با خرده نان، که توسط شارل نودیه در سال 1832 در پاریس به چاپ رسیده است، از جمله داستان‌های فراواقعی می باشد که در قرن 19 در فرانسه رواج داشته‌اند. مقالۀ حاضر با تکیه بر رویکرد روانکاوانۀ فروید و یونگ در نظر دارد که متن این داستان را از دو جهت مورد بررسی قرار دهد. این مطالعه ابعاد تفسیری جدیدی از متن را ارائه می‌دهد که خواننده را در درک هرچه بیشتر روند پویای نوشتار پری با خرده نان یاری می‌کند. روایت شامل دو وجه ظاهری و نهفته است. در وهلۀ اول، قصد بر این است که با مطالعه محتوای ظاهری داستان، به نمای روایی آن پی ببریم. سپس به کمک نتایج بدست آمده از بررسی اولیه، سعی خواهیم داشت، به کنکاش و تحلیل لایه‌های زیرین و نهفتۀ آن که در ارتباط مستقیم با ناخودآگاه است، بپردازیم.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FR">&lt;em&gt;La Fée aux miettes&lt;/em&gt; de Charles Nodier, publié à Paris, en 1832 est un récit qui peut se prêter à une double interprétation. Ce roman reprend un type de récit, très populaire à partir du XIX&lt;sup&gt;e&lt;/sup&gt; siècle, en France, celui de «fantastique». L&#039;objectif du présent article est de proposer l&#039;application de l&#039;approche psychanalytique au texte de &lt;em&gt;La Fée aux miettes&lt;/em&gt;, basée, en grande partie, sur des apports de la psychanalyse freudienne et jungienne. Cette étude psychanalytique nous permettra d&#039;offrir au texte de nouvelles dimensions interprétatives et de comprendre la dynamique que suggère l&#039;écriture de &lt;em&gt;La Fée aux miettes&lt;/em&gt;. Ce qui est raconté comporte deux faces, apparente et sous-jacente. Nous avons l&#039;ambition d&#039;analyser, en une première étape, le contenu manifeste du roman et à en découvrir le schéma narratif pour discuter, en une deuxième étape, le contenu fantasmatique de ce récit en essayant de déchiffrer des sources sous-jacentes de ces fantasmagories apparentes en rapport avec le travail de l&#039;inconscient, cette face obscure de la psyché.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Charles Nodier</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">La Fée aux miettes</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Fantastique</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Psychanalytique</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">C. G. Jung</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Freud</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">Inconscient.‎</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://relf.ui.ac.ir/article_22167_5de7a93be3ba78113e5820374cbad4db.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
