L’ÉTUDE DU LANGAGE NON-VERBAL DANS L’ENFANT QUI SAVAIT LIRE LES ANIMAUX (2013) ET LE MERVEILLEUX VOYAGE DE NILS HORGERSSON (1912)

Type de document : Original Article

Auteurs

1 Doctorante en langue et littérature françaises, Université Ferdowsi de Mashhad et Université Sorbonne Nouvelle-Paris 3, Paris, France.

2 Maître assistante en langue et littérature françaises, Département de langue française, Faculté des lettres et des Sciences humaines Dr. Ali Shariati, Université Ferdowsi de Mashhad, Mashhad, Iran

Résumé

این مقاله به بررسی زبان غیرکلامی در دو کتاب سفر شگفت انگیز نیلز هولگرسون (نوشته سلما لاگرلوف، 1912) و کودکی که می توانست زبان حیوانات را بخواند (نوشته آلن سر، 2013) می‌پردازد. پرسش اصلی پژوهش این است: تقابل دو دیدگاه انسان‌محور و غیر‌انسان‌محور در بازنمایی زبان غیرکلامی حیوانات، تا چه اندازه می‌تواند به همدلی میان انسان و حیوان بینجامد؟ آیا این زبان می‌تواند عاملیت معنایی و دیگربودگی یا استقلال هستی شناسی حیوان را به رسمیت بشناسد؟ برای پاسخ، دو چارچوب نظری مکمل به کار گرفته می‌شود: پروکسمیک ادوارد تی. هال و زوپوئتیک آن سیمون. پروکسمیک هال نشان می‌دهد فاصله‌ها، جهت‌گیری‌ها و تماس‌ها چگونه تعاملات بین‌گونه‌ای را شکل می‌دهند. زوپوئتیک سیمون این تعاملات را نشانه‌هایی از سوژگی تقلیل‌ناپذیر حیوان می‌خواند. نتایج نشان می‌دهد دو اثر، دو پارادایم متضاد را پدید می‌آورند. در اثر لاگرلوف، زبان حیوان، ابزاری برای تربیت اخلاقی قهرمان انسانی است: حیوان سخن می‌گوید، اما تنها برای آنکه درس اخلاقی را بهتر برساند. در اثر سر، زبان حیوان به محیطی برای هم‌حضوری حسی بدل می‌شود: حیوان دیگر نشانه‌ای برای رمزگشایی نیست، بلکه حضوری برای تجربه‌کردن است. این مقایسه، به‌جای ترسیم سیری خطی، هم‌زیستی این دو پارادایم را در ادبیات کودک آشکار می‌سازد.

Mots clés

Sujets principaux



Articles de presse, Manuscrit accepté
Disponible en ligne (sur le site) dès 07 October 2026
  • Date de recevoir: 06 July 2026
  • Date de révision: 29 September 2026
  • Date d’acceptation: 07 October 2026